Dlaczego warto przejść na radiografię cyfrową w badaniach przemysłowych?
Porównanie radiografii cyfrowej i radiografii na kliszach
Radiografia przemysłowa od dziesięcioleci opierała się na kliszach rentgenowskich. Metoda ta jest dobrze znana, ustandaryzowana i nadal znajduje zastosowanie w wielu branżach. Jednak rozwój detektorów cyfrowych, systemów CR (Computed Radiography) oraz DR (Digital Radiography) powoduje, że coraz więcej przedsiębiorstw rozważa przejście na radiografię cyfrową. W praktyce decyzja ta nie jest już wyłącznie kwestią wygody – staje się zagadnieniem ekonomicznym, środowiskowym i organizacyjnym.
W szczególności należy zwrócić uwagę na dynamicznie rosnące koszty klisz radiograficznych związane z cenami srebra, coraz bardziej restrykcyjne wymagania dotyczące gospodarki odpadami oraz rosnące oczekiwania klientów w zakresie cyfrowej dokumentacji badań.
Radiografia na kliszach – technologia sprawdzona, ale kosztowna
Klasyczna radiografia wykorzystuje błony rentgenowskie pokryte emulsją zawierającą związki srebra. Po ekspozycji klisza musi zostać wywołana w procesie chemicznym, a następnie utrwalona i wysuszona.
Główne ograniczenia radiografii tradycyjnej wykonywanej na błonach rentgenowskich:
- Wysoki koszt materiałów eksploatacyjnych – klisze, odczynniki chemiczne, woda, kasety i ekrany wzmacniające.
- Wrażliwość na ceny srebra – srebro stanowi istotny składnik emulsji fotograficznej, a jego światowe ceny w ostatnich latach wykazują wyraźny trend wzrostowy.
- Dokumentacja analogowa. Konieczność magazynowania klisz – dokumentacja analogowa musi być przechowywana przez wiele lat, często zgodnie z wymaganiami norm i klientów. Niemal we wszystkich działach gospodarki cyfryzacja raportów, dokumentacji nie jest już tylko opcją ale wymogiem. Przechowywanie dokumentacji cyfrowej wymaga zeskanowania klisz w skanerze co jest bardzo pracochłonnym procesem .
- Ryzyko uszkodzenia dokumentacji – zarysowania, zagięcia, wilgoć czy degradacja emulsji.
- Wydłużony czas uzyskania wyniku – proces wywoływania i kontroli jakości kliszy w przypadku radiografii cyfrowej obraz radiogram uzyskujemy prawie natychmiast (DR) lub w kilka sekund (skanowanie płyty CR). Przy nieprawidłowo przeprowadzonej ekspozycji powtórzenie wykonania radiogramów wiąże się z użyciem nowych kliszy, przeprowadzenia ekspozycji oraz pracą obróbki błon. Podczas gdy w radiografii cyfrowej eliminujemy koszt nowych kliszy i chemii oraz czas ich wywoływania.
Wpływ cen srebra
$$$ Kluczowy czynnik kosztowy
W przypadku dużych wolumenów badań koszt samych klisz może stanowić znaczącą pozycję w budżecie działu NDT. Wzrost cen srebra przekłada się bezpośrednio na wzrost cen błon radiograficznych, a tym samym na koszt pojedynczego badania.
W praktyce oznacza to, że koszt wykonania badania metodą tradycyjną na kliszach rentgenowskich jest coraz mniej przewidywalny i coraz trudniejszy do optymalizacji.
Radiografia cyfrowa – zasada działania
Radiografia cyfrowa eliminuje kliszę jako nośnik obrazu. Zamiast niej stosuje się:
CR (Computed Radiography) – płyty obrazowe odczytywane w skanerze. Przykładem systemu CR jest np. skaner płyt obrazowych HPX1 firmy Carestream.
DR (Digital Radiography) – płaskie detektory cyfrowe generujące obraz bezpośrednio po ekspozycji.
Uzyskany obraz ma postać cyfrową i może być natychmiast analizowany na komputerze. Tu warto podkreślić fakt, że
